poniedziałek, 10 czerwca 2013

   Uwielbiam awokado - jego konsystencję, kształt, maślany smak i kolor. Cudowny owoc w kolorze nadziei - wszak ma okazać się cudownym lekarstwem na raka. Póki co łączę go z wieloma potrawami, ale najczęściej jem z chlebem i masłem w formie kanapki. A nóż widelec okaże się, że nadzieje nie były płonne. ;)
 Lubię też wszelkie smarowidła na kanapkę. Awokado może na pierwszy rzut oka nie łączy się z tuńczykiem, ale zapewniam - jest to ciekawe połączenie. 



Pasta z awokado i tuńczyka
Składniki:
1/2 dojrzałego awokado,
puszka tuńczyka rozdrobnionego w sosie własnym,
2 łyżki zielonego groszku (ugotowanego bądź z puszki),
1/3 szklanki ryżu,
1 jajko,
duża szczypta pieprzu,
sól,
2 łyżki majonezu.

1. Jajko ugotować na twardo. W oddzielnym garnku ugotować ryż na sypko (według opakowania, ok. 20 min.). Ugotowany ryż przelać lodowatą wodą. Odsączyć.
2. Tuńczyka odcedzić. Przełożyć do miski. Dodać groszek.
3. Awokado obrać ze skórki. Rozcisnąć widelcem. Jajko obrać, pokroić w drobną kostkę. Przełożyć awokado i jajko do sałatki.
4. Dodać odsączony ryż i majonez. Doprawić solą i pieprzem. Dokładnie wymieszać.
Odłożyć do lodówki na 2 godziny, aby smaki przeszły.


Smacznego!

niedziela, 2 czerwca 2013

    Pierwsze truskawki. Nareszcie. Do tego odrobina ricotty i kakao. I można już rozpieszczać kubki smakowe. Deser jest prosty, przyjemny i bezstresowy.


Truskawki na chmurce z ricotty
Składniki:
150 g ciastek zbożowych,
250 g ricotty,
50 g miękkiego masła,
2 łyżeczki cukru waniliowego,
4 łyżki cukru miałkiego,
2 łyżki kakao,
200 g truskawek.

1. Ciastka rozkruszyć, dodać 3 łyżki cukru, kakao, 1/3 ricotty i masło. Zmiksować na gładką masę.
2. Masę przełożyć do natłuszczonego naczynia. Włożyć do zamrażarki na 20 minut.
3. Pozostały ser wymieszać z cukrem waniliowym i resztą zwykłego cukru.
4. Wyłożyć masę serową na pierwszej warstwie deseru.
5. Umyć truskawki, pokroić. Ozdobić według uznania.
6. Chłodzić deser jeszcze przynajmniej godzinę.


Smacznego ;)

niedziela, 26 maja 2013

     Moim ulubionym miesiącem w roku jest maj. Pewnie nie jestem zbyt oryginalna, ale uwielbiam taką przejściową pogodę, kwiaty, nowalijki, wyprawy rowerowe i soczyście zieloną trawę. A to wszystko łączy się własnie w tym miesiącu. Dodatkowym atutem są moje urodziny (na Dzień Strażaka^^) i przede wszystkim sezon na szparagi. Ach! Cudownie kremowa zupa z białych szparagów,  gotowane szparagi z serowym sosem, blanszowane zielone zajadane solo. Mniam! I jak tu nie lubić maja? ;)


Kotleciki ziołowe z szparagami i sosem serowo-orzechowym
Składniki na 2 porcje:
4 białe szparagi (polecam wziąć więcej - magicznie giną w trakcie gotowania;)),
250 g mięsa mielonego (użyłam mieszanego z wieprzowiny i wołowiny,
szalotka,
kilka ziaren kolendry (lub 1/3 pęczka),
kilka ziaren kolorowego pieprzu,
gałązka tymianku,
pół camemberta, 
1 łyżka orzechów włoskich,
50 ml śmietanki 12%,
sól, 
biały, mielony pieprz.

1. Szparagi obrać, obciąć twardą końcówkę. Związać bawełnianą nitką i gotować w pozycji stojącej przez 5 minut w osolonym wrzątku.
2. Szalotkę i zioła posiekać. Przyprawy roztłuc w moździerzu. Wymieszać wszystko z mielonym mięsem. Lekko posolić.
3. Mięso podzielić na 4 części. Każdą z nich owinąć szparaga tak, aby wystawała główka i końcówka. 
4. Główki zawinąć w kawałki papieru do pieczenia. Zabezpieczyć bawełnianą nitką (główki szparagów szybko się przypiekają i stają się gorzkie). Piec ok. 20 minut w 180/190`C.
5. Śmietankę podgrzewać na patelni na małym ogniu. Dodać pokrojony ser i posiekane orzechy. Gotować do momentu uzyskania gładkiej masy. Doprawić solą i białym pieprzem. Gotowy sos podawać z kotlecikami.

Przepis bierze udział w akcji:

Smacznego!

poniedziałek, 20 maja 2013

     Uwielbiam programy Nigelli. I chociaż wiem, że gotuje ona zbyt niezdrowo, za tłusto i za słodko - to nie potrafię się jej oprzeć. Ma w sobie coś magnetycznego. Może to owa nieskrępowana radość z jedzenia, może to po prostu jej urok. Cenię przepisy Nigelli za prostotę i ciekawe połączenia. Tym razem urzekło mnie ciasto "z polenty", czyli bazujące na mące kukurydzianej. Absolutnie pyszne. 


Ciasto z polenty
Składniki:
100 g mąki kukurydzianej,
200 g mąki z migdałów (zblenderowałam płatki migdałowe),
1,5 łyż. proszku do pieczenia,
200 g masła,
200 g cukru,
3 jajka,
skórka z 1 cytryny,
łyżka cukru waniliowego (prawdziwego)
*opcjonalnie: sok z 2 cytryn + 0,5 szklanki cukru pudru.

1. Mąkę kukurydzianą, migdałową i proszek do pieczenia połączyć.
2. W oddzielnej misce utrzeć masło z cukrem. Dodawać do niego po 1 jajku i 1 łyżce mieszanki sypkiej. Na koniec dodać resztę mąki.
3. Do ciasta dodać skórkę cytrynową i cukier waniliowy. Połączyć.
4. Wylać do formy o średnicy 26 - 30 cm (albo do małej keksówki).
5. Piec w temp. 180`C przez 40 minut.
6. Ciasto można jeść suche (bardzo się kruszy). Albo można polać lukrem cytrynowym. W tym celu sok z cytryn gotujemy z cukrem pudrem i polewamy nim ciasto. Należy chwilę poczekać aż wsiąknie. 

Smacznego! ;)

sobota, 11 maja 2013

      Chodzenie na drugą zmianę do pracy ma ten minus, że nigdy nie chce mi się jeść obiadu przed pracą, a po pracy trochę już na to za późno. A ile można jeść kanapki. Każdy żołądek się w końcu zbuntuje. Suchy prowiant jest dobry na dalekie wycieczki, a nie na co dzień. Trzydaniowego obiadu nikt nam w pracy nie zaserwuje, jedzenie na mieście do najtańszych nie należy. Za to sałatka będzie stanowić namiastkę normalnego posiłku. Uwielbiam połaczenie rukoli i jajek, a do tego kawałek wędzonej makreli. I można wracać do pracy. ;)



Sałatka z makrelą
Składniki:
2 garści rukoli, 
pół pomidora,
pół wędzonej makreli,
1 ugotowane jajko na twardo,
3 łyżki jogurtu greckiego,
szczypta pieprzu cytrynowego,
pół pęczka koperku lub 1 łyżeczka suszonego,
duża szczypta soli.

1. Rukolę umyć, przełożyć do naczynia.
2. Dodać pokrojone w kostkę pomidor i jajko.
3. Makrelę obrać z ości, podzielić na kawałki i dodać do sałatki.
4. Koperek posiekać, połączyć z jogurtem, dodać pieprz i sól. Wymieszać.
5. Gotowym dipem polać sałatkę.



 Smacznego!

Przepis bierze udział w akcji:

sobota, 27 kwietnia 2013

        Ostatnio zapanowała ogromna moda na pieczenie chleba. Może spowodowane jest to tęsknotą za prawdziwym, domowym jedzeniem. A może to kwestia tego, że chleb spada na jakości, już nie mówiąc o pieczywie z supermarketu, które przypomina glinę napompowaną powietrzem. Trudno osądzić. Ważne jest to, że produkty eko i potrawy tradycyjne przestają być snobizmem i chwilową modą. Zauważam zmiany. Nie jest to może rewolucja żywieniowa, ale powolny proces uświadamiania sobie, jakie śmieci serwujemy swojemu organizmowi. 
         Dziwne, że tradycja pieczenia chleba przycichła w mojej rodzinie na kilka dobrych lat, a może nawet kilkanaście. Kiedyś babcia piekła chleb naokragło. Doskonale to pamiętam. Pękate, pachnące bochny wyciąganie z kaflowego pieca. A na koniec suszyło się bezy. Pycha. ;) 
       Ile to ja się nasłuchałam, że aby upiec chleb na zakwasie to takie trudne. Bzdura. Pierwszy chleb ma prawo się nie udać, jak każde nowe danie. Ale kolejne próby będą więcej niż zadowalające. Obiecuję. Dziś do swojego dosypałam suszone płatki pomidorów, które nadały intrygujący posmak. Ciepły chleb + odrobina masła i awokado. I jestem u bram gastroraju. 


     Chleb żytni z suszonymi pomidorami
I. Zakwas:
3 łyżki mąki żytniej,
ok. 1/2 szklanki letniej wody,
duża szczypta soli.
1. Wszystkie składniki dokładnie wymieszać.
2. Odstawić w ciepłe miejsce na 2 noce. 

II. Chleb:
2 szklanki mąki żytniej z grubego przemiału,
szklanka mąki pszennej,
1 i 1/3 szklanki letniej wody,
pół łyżeczki brązowego cukru,
3 łyżki ziaren słonecznika,
3 łyżki suszonych płatków pomidorów.

1. Zakwas przełożyć do dużej miski.
2. Dodać wodę i cukier. Rozmieszać.
3. Dodać oba rodzaje mąki. Wymieszać ciasto widelcem (aby dochodziło powietrze).
4. Dodać słonecznik i płatki pomidorów. Delikatnie wyrobić. Odstawić na 20 minut.
5.  Następnie przełożyć do natłuszczonej formy. I odstawić na godzinę w formie. Można obsypać wierzch słonecznikiem.
6. Piec 10 minut w 220 stopniach i kolejne 40 minut w 190 stopniach. Wyłączyć piec i zostawić w cieple na kolejne pół godziny.
Aby chleb lepiej się piekł, należy wcześniej włożyć do piekarnika naczynie żaroodporne z wodą na 10 minut.

                                 
                                                                  Smacznego!

piątek, 26 kwietnia 2013

         Knysz jest swoistą litewską bułką drożdżową. Ciasto jest specyficzne, trochę dobiega smakiem od znanej nam drożdżówki. Odrobinę bardziej przypomina ciasto na pizzę. W wersji najbardziej tradycyjnej knysze piecze się z nadzieniem ziemniaczano-twarogowym. Ja postanowiłam wykorzystać zalegającą w lodówce kiszoną kapustę. Knysze świetnie sie sprawdzą jako dodatek do zup, albo po prostu jako przekąska. 


Knysze z kapustą
Składniki:
I. ciasto:
25 dag mąki,
3 dag drożdży,
3/4 szklanki mleka,
łyżeczka cukru,
2 jajka,
5 dag masła.
II. farsz:
100 g kiszonej kapusty,
50 g gotowanego miesa/ pieczeni/ kiełbasy,
1 mała szalotka,
sól, pierz, kilka ziarenek jałowca i kminku,
olej.

1. Roztrzeć drożdże z cukrem. Przesiać do nich mąkę. Wlać mleko i wbić umyte jajka.
2. Dokładnie wyrobić. Dodać pod koniec wyrabiania roztopione masło i sól.
3. Zostawić do wyrośniecia.
4.  Mięso podsmażyć z kapustą.
5. Dodać poszatkowaną szalotkę i roztarte w moździerzu przyprawy.
6. Smażyć ok. 7 minut.
7. Wyrośnięte ciasto wyrobić jeszcze raz i rozwałkować na ok. 1 cm.
8. Wykrajać grubą szklanką krążki, nałożyć na nie nadzienie i pozostawić do wyrośnięcia ok. 20 minut.
9. Piec ok. 20 minut w 190 stopniach.
Smacznego ;) 


Przepis podstawowy pochodzi z cytowanej wcześniej ksiażki: "Zapomniana kuchnia kresów" Agnieszki Kozłowskiej. Zmieniłam tylko farsz i ustaliłam czas pieczenia, który w książce był niejasny - "upiec w średnio nagrzanym piekarniku i zaraz podawać". ;)