czwartek, 15 listopada 2012

               Uwielbiam połączenie owoców z mięsem. Słodycz owoców wspaniale komponuje się z wytrawnością mięsa, jak i podrobów. I nie trzeba bać się takich połączeń, zestawiając co najwyżej rybę z cytryną, kaczkę z pomarańczą i wątróbkę z jabłkiem. Oczywiście każdy z tych zestawów jest sprawdzony i smaczny, ale zwłaszcza zimową porą, gdy jesteśmy znudzeni monotonnym jadłospisem, warto eksperymentować.
Połączenie wiśni z wątróbką może być korzystne nie tylko ze względów smakowych, ale przede wszystkim z uwagi na ich zawartości odżywcze:
-> wiśnie - antyoksydanty, witamina C, karoten, witamina B, potas, wapń, magnez - chronią serce i działają przeciwzapalnie,
-> wątroba wieprzowa - źródło witamin A,C, D, E, K oraz białko, żelazo, cynk i kwas foliowy.


Składniki na 2 osoby:
300 g wątroby wieprzowej,
pół czerwonej cebuli,
100 g wiśni, najlepiej kwaśnych,
łyżka mąki razowej,
2 łyżki oliwy,
tymianek, sól, pieprz.

Sposób przygotowania:
1. Zdjąć błonkę z wątróbki, pokroić w cienkie plastry. Mąkę wymieszać z przyprawami i obtoczyć w powstałej panierce wątróbkę.
2. Rozgrzać oliwę na patelni, smażyć wątróbkę na rumiano z obu stron. Dodać cebulę. Zeszklić.
3. Dodać wiśnie. Dusić razem, aż puszczą sok. Należy pamiętać, że nie wolno wątroby obrabiać zbyt długo, bo robi się twarda.
4. Świetnie smakuje podana z pieczonymi ziemniakami.

Przepis bierze udział w akcji "Odporni ze smakiem"

środa, 14 listopada 2012

Prosta zapiekanka z ziemniaków. Niby nic, a jednak urzeka smakiem.

Składniki na 3 osoby:
kilogram ziemniaków,
1 duża, czerwona cebula,
250 g pieczarek (oczywiście o niebo lepsza będzie zapiekanka z grzybami leśnymi),
50 ml śmietany, drugie tyle wody,
100 g startego sera,
tymianek, oregano,
oliwa,
sól, pieprz.

Przygotowanie:
1. Ziemniaki ugotować na półtwardo. Ostudzić.
2. Pieczarki oczyścić, pokroić w talarki. Podobnie potraktować cebulę. Smażyć na małym ogniu.
3. Do grzybów dodać oregano, sól, sporo pieprzu i śmietanę z wodą. Całość udusić.
4. Ziemniaki pokroić w grube talarki. Układać warstwami ziemniaki i masę grzybową, tak by pierwsze i ostatnie były ziemniaki.
5. Piec 25 minut w 190 stopniach. Posypać serem i zapiec jeszcze 5 minut.

Zdjęcia gotowej zapiekanki nie zdążyłam zrobić. Przyjaciółka i wino zrobiły swoje. ;]




              Nie jest prawdą, że tylko Poznań ziemniakiem stoi. Kuchnia regionalna Suwalszczyzny opiera się głównie na dwóch produktach: ziemniakach i cebuli. Wszak to zbyt bogate tereny też nie były, to czym biedna gospodyni miała karmić wszystkie dziatki swoje?
Zacierkę do zupy każdy zna. Ta jest nieco inna. Jest to swoista zupa z zacierkowych klusek ziemniaczanych.

Składniki:
kilogram ziemniaków,
1 duża cebula,
gruby plaster boczku - ok. 4 cm,
olej,
majeranek,liść laurowy,
sól, pieprz.

Przygotowanie:
1. Zetrzeć ziemniaki, odcisnąć wodę do drugiej miski. Do masy dodać krochmal, który ustał w misce z sokiem z ziemniaków.
2. Zagotować wodę z listkiem. Bardzo mocno ją posolić, gdyż ciasta nie doprawiamy.
3. Do masy ziemniaczanej dodać majeranek, wymieszać i formować maleńkie kluski. Dodawać na wrzącą wodę. Gotować ok. 15 minut.
4. Cebulę i boczek pokroić. Usmażyć. Doprawić solą i pieprzem. Połączyć z zacierkami.

Potrawa może nie jest wytrawna i fotogeniczna,ale za to stanowi pożywny, zimowy obiad dla biednego studenta.

niedziela, 4 listopada 2012

Miłość do makaronu musi czasami pozwolić mi na kompromisy wobec sylwetki. W życiu chyba każdej kobiety, wraz z gradową chmurą chandry, nadciąga moment w którym:
a) uważa, że pora się odchudzać,
b) jeśli się nie odchudzać, to przynajmniej wypadałoby jeść nieco zdrowiej.
Chmura wisi, a żeby się nie oberwała usiłuję ją przekupić.
Oszukane pappardelle, bo z marchewki. A do tego pieczona ryba z sosem czosnkowym.
[Aparat nadal nie działa...]

Potrzeba na 2 osoby:
2 filety (akurat miałam morszczuka),
przyprawa do ryby,
8-10 marchewek,
pół czerwonej cebuli,
łyżka śmietany,
łyżka oliwy,
odrobina tymianku,
sól, pieprz.
Na sos czosnkowy:
50 ml jogurtu greckiego,
2 ząbki czosnku,
łyżka serka kanapkowego,
kilka kropel soku z cytryny,
sól, pieprz, bazylia, oregano.

Przygotowanie:
1. Filet natrzeć przyprawą do ryb, skropić cytryną i zawinąć w folię aluminiową. Piec 25 minut w 190 stopniach.
2. Marchew obrać. Obieraczką do warzyw ciąć długie pasma.
3. Cebulę obrać i pokroić w piórka.
4. Na rozgrzanej patelni smażyć na oliwie marchew z cebulą. Po 5 minutach dodać śmietanę, tymianek, sól, pieprz. Dusić do miękkości.
5. Czosnek przepuścić przez praskę. Do miseczki wlać jogurt, dodać serek, kilka kropel soku z cytryny, czosnek. Dobrze wymieszać. Dodać bazylię i oregano. Doprawić do smaku solą, pieprzem.

sobota, 3 listopada 2012

              Pamiętam w jakim szoku były moje współlokatorki, gdy przywiozłam z domu rybę w occie. Nie do końca podobał im się pomysł jedzenia małych rybek wymoczonych w zaprawie octowej. Często się łapię na uważaniu smaków domowych, jako powszechnych i naturalnych. Rodowici torunianie rybę w zaprawie również przygotowują nader często i uważają ją za swoją kuchnię regionalną. Nie mi osądzać, choć wydaje mi się, że przepis pewnie przybył gdzieś z Północy.
      Wczoraj na kolację były rybki, ale sporo zostało. Zatem nie ma co marnować jedzenia, skoro można przerobić je na coś pysznego. Coś, co na dodatek dłużej postoi w lodówce. Proporcje są dostosowane do mojego smaku, nie przepadam za dużą ilością octu. Oczywiście można zwiększać do woli.

 Składniki (na 1 słoik 330 ml):
8 małych rybek, wcześniej usmażonych,
(użyłam japonek, czyli małych różowatych karasi),
pół czerwonej cebuli,
pół łyż. czubrycy,
kilka ziarenek kminku,
sól,
pieprz w ziarnach (ze 2-3 ziarenka),
200 ml wody,
50 ml octu (ja użyłam winnego, gdyż ma tylko 6%, ale to już kwestia własnego smaku),
pół łyż. cukru.

 Przygotowanie:
1. Usmażone rybki ułożyć w słoiku ogonkami do góry. Będzie można je później łatwiej wyjąć. Dorzucić ziarna pieprzu i kminek.
2. Cebulkę obrać, pokroić w piórka i zeszklić na łyżce oliwy. Oprószyć solą i pieprzem. Dodać do słoika.
3. Wodę, ocet, cukier i czubrycę zagotować. Wrzącą zalewę przelać do słoika. Zakręcić.
4. Są dwie opcje: 1. Zostawić na dwa dni i od razu jeść, gdy się "przegryzie", 2. Słoik zawekować, wtedy oczywiście postoi dłużej.

piątek, 2 listopada 2012

       Żurawina kojarzy mi się z zimą, oscypkiem na ciepło i herbatą. Jej lekko cierpki smak, w słodkim syropie wspaniale uzupełnia danie mięsne. Wszak indyk z żurawiną to potrawa niemal klasyczna.
Dziś prezentuję przepis tak prosty, że aż smaczny.
Z góry przepraszam za zdjęcie, ale aparat jeszcze nie zmartwychwstał.

Potrzeba na dwie osoby:
1 kurzy cycek,
1 cebulka dymka,
łyżeczka ziół prowansalskich,
100 ml czerwonego, wytrawnego wina,
50 g żurawiny (użyłam suszonej, ale lepsza jest ta z konfitury,
gdyż suszoną trzeba na chwilę namoczyć we wrzątku)
pół łyż. czubrycy,
sól, pieprz,
200 g penne,
olej.

Przygotowanie:
1. Pierś umyć, pokroić w paski ok.1,5 cm. Zacząć smażyć.
2. Do kurczaka dodać drobno pokrojoną dymkę i przyprawy.
3. Gdy kurczak zarumieni się dodać wino i żurawinę. Dusić aż żurawina będzie bardzo miękka, a wino się nieco zredukuje.
4. Ugotować makaron wedle przepisu.
5. Kurczaka wysypać na makaron. Podawać z pozostałym winem. ;)

Przepis bierze udział w Święcie Żurawiny i zapewniam, że żurawina jeszcze się pojawi. ;]
Wielkie Święto Żurawiny 2012

poniedziałek, 29 października 2012

                  Aura znowu atakuje moją odporność. Pora przejść do kontrataku, czyli czas na warzywa. 
Sałatka grecka już gotowa, a do tego nabrałam ochoty na pastę z awokado. Gdzieś kiedyś (wątpliwe to źródło, wiem ;)) przeczytałam, że awokado potrafi zwiększać przyswajalność witamin i  składników odżywczych z innych warzyw, gdy je się je wspólnie. "Przykładowo badania przeprowadzone przez Uniwersytet Stanowy Ohio wykazały, że jeśli pomidory zjada się wraz z awokado, organizm potrafi „wykrzesać” z nich 4 i pół razy więcej likopenu – antynowotworowego składnika znajdującego się czerwonych owocach". Zatem grzech nie skorzystać.
Proponuję odrobinę inną wersję pasty, z posmakiem owocowym. Gruszkę czuć tylko odrobinę, przez co pasta nie jest już taka oczywista. 

Potrzeba:
1 dojrzałe awokado,
pół gruszki, raczej twardej i nie deserowej,
łyżeczka soku z cytryny,
łyżka jogurtu greckiego,
1/4 czerwonej cebuli,
1/5 kostki sera typu feta,
sól, pieprz.

Przygotowanie:
1. Awokado obrać, usunąć pestkę i rozgnieść widelcem. Doprawić sokiem z cytryny, by zachowało kolor.
2. Cebulkę poszatkować. 
3. Gruszkę obrać i zetrzeć na tarce.
4. Wszystko połączyć, dodać pokruszony ser, jogurt i doprawić do smaku. Nie trzeba bać się pieprzu, gdyż podkreśli on smak awokado. 
5. Podawać z ulubionym pieczywem i innymi warzywami i owocami, pamiętając o zwiększonej przyswajalności składników. ;)