grzybowa zapiekanka z ziemniaków

Prosta zapiekanka z ziemniaków. Niby nic, a jednak urzeka smakiem.

Składniki na 3 osoby:
kilogram ziemniaków,
1 duża, czerwona cebula,
250 g pieczarek (oczywiście o niebo lepsza będzie zapiekanka z grzybami leśnymi),
50 ml śmietany, drugie tyle wody,
100 g startego sera,
tymianek, oregano,
oliwa,
sól, pieprz.

Przygotowanie:
1. Ziemniaki ugotować na półtwardo. Ostudzić.
2. Pieczarki oczyścić, pokroić w talarki. Podobnie potraktować cebulę. Smażyć na małym ogniu.

3. Do grzybów dodać oregano, sól, sporo pieprzu i śmietanę z wodą. Całość udusić.
4. Ziemniaki pokroić w grube talarki. Układać warstwami ziemniaki i masę grzybową, tak by pierwsze i ostatnie były ziemniaki.

5. Piec 25 minut w 190 stopniach. Posypać serem i zapiec jeszcze 5 minut.

Zdjęcia gotowej zapiekanki nie zdążyłam zrobić. Przyjaciółka i wino zrobiły swoje. ;]

Read More

regionalne przysmaki: zacierki

              Nie jest prawdą, że tylko Poznań ziemniakiem stoi. Kuchnia regionalna Suwalszczyzny opiera się głównie na dwóch produktach: ziemniakach i cebuli. Wszak to zbyt bogate tereny też nie były, to czym biedna gospodyni miała karmić wszystkie dziatki swoje?
Zacierkę do zupy każdy zna. Ta jest nieco inna. Jest to swoista zupa z zacierkowych klusek ziemniaczanych.

Składniki:
kilogram ziemniaków,
1 duża cebula,
gruby plaster boczku - ok. 4 cm,
olej,
majeranek,liść laurowy,
sól, pieprz.

Przygotowanie:
1. Zetrzeć ziemniaki, odcisnąć wodę do drugiej miski. Do masy dodać krochmal, który ustał w misce z sokiem z ziemniaków.
2. Zagotować wodę z listkiem. Bardzo mocno ją posolić, gdyż ciasta nie doprawiamy.
3. Do masy ziemniaczanej dodać majeranek, wymieszać i formować maleńkie kluski. Dodawać na wrzącą wodę. Gotować ok. 15 minut.
4. Cebulę i boczek pokroić. Usmażyć. Doprawić solą i pieprzem. Połączyć z zacierkami.

Potrawa może nie jest wytrawna i fotogeniczna,ale za to stanowi pożywny, zimowy obiad dla biednego studenta.

Read More

marchewkowe pappardelle

Miłość do makaronu musi czasami pozwolić mi na kompromisy wobec sylwetki. W życiu chyba każdej kobiety, wraz z gradową chmurą chandry, nadciąga moment w którym:
a) uważa, że pora się odchudzać,
b) jeśli się nie odchudzać, to przynajmniej wypadałoby jeść nieco zdrowiej.
Chmura wisi, a żeby się nie oberwała usiłuję ją przekupić.
Oszukane pappardelle, bo z marchewki. A do tego pieczona ryba z sosem czosnkowym.
[Aparat nadal nie działa...]

Potrzeba na 2 osoby:
2 filety (akurat miałam morszczuka),
przyprawa do ryby,
8-10 marchewek,
pół czerwonej cebuli,
łyżka śmietany,
łyżka oliwy,
odrobina tymianku,
sól, pieprz.
Na sos czosnkowy:
50 ml jogurtu greckiego,
2 ząbki czosnku,
łyżka serka kanapkowego,
kilka kropel soku z cytryny,
sól, pieprz, bazylia, oregano.

Przygotowanie:
1. Filet natrzeć przyprawą do ryb, skropić cytryną i zawinąć w folię aluminiową. Piec 25 minut w 190 stopniach.
2. Marchew obrać. Obieraczką do warzyw ciąć długie pasma.
3. Cebulę obrać i pokroić w piórka.
4. Na rozgrzanej patelni smażyć na oliwie marchew z cebulą. Po 5 minutach dodać śmietanę, tymianek, sól, pieprz. Dusić do miękkości.
5. Czosnek przepuścić przez praskę. Do miseczki wlać jogurt, dodać serek, kilka kropel soku z cytryny, czosnek. Dobrze wymieszać. Dodać bazylię i oregano. Doprawić do smaku solą, pieprzem.

Read More

japonka octem przybrana

              Pamiętam w jakim szoku były moje współlokatorki, gdy przywiozłam z domu rybę w occie. Nie do końca podobał im się pomysł jedzenia małych rybek wymoczonych w zaprawie octowej. Często się łapię na uważaniu smaków domowych, jako powszechnych i naturalnych. Rodowici torunianie rybę w zaprawie również przygotowują nader często i uważają ją za swoją kuchnię regionalną. Nie mi osądzać, choć wydaje mi się, że przepis pewnie przybył gdzieś z Północy.
      Wczoraj na kolację były rybki, ale sporo zostało. Zatem nie ma co marnować jedzenia, skoro można przerobić je na coś pysznego. Coś, co na dodatek dłużej postoi w lodówce. Proporcje są dostosowane do mojego smaku, nie przepadam za dużą ilością octu. Oczywiście można zwiększać do woli.

 Składniki (na 1 słoik 330 ml):
8 małych rybek, wcześniej usmażonych,
(użyłam japonek, czyli małych różowatych karasi),
pół czerwonej cebuli,
pół łyż. czubrycy,
kilka ziarenek kminku,
sól,
pieprz w ziarnach (ze 2-3 ziarenka),
200 ml wody,
50 ml octu (ja użyłam winnego, gdyż ma tylko 6%, ale to już kwestia własnego smaku),
pół łyż. cukru.

 Przygotowanie:
1. Usmażone rybki ułożyć w słoiku ogonkami do góry. Będzie można je później łatwiej wyjąć. Dorzucić ziarna pieprzu i kminek.
2. Cebulkę obrać, pokroić w piórka i zeszklić na łyżce oliwy. Oprószyć solą i pieprzem. Dodać do słoika.
3. Wodę, ocet, cukier i czubrycę zagotować. Wrzącą zalewę przelać do słoika. Zakręcić.
4. Są dwie opcje: 1. Zostawić na dwa dni i od razu jeść, gdy się "przegryzie", 2. Słoik zawekować, wtedy oczywiście postoi dłużej.

Read More

wytrawne penne z żurawiną

       Żurawina kojarzy mi się z zimą, oscypkiem na ciepło i herbatą. Jej lekko cierpki smak, w słodkim syropie wspaniale uzupełnia danie mięsne. Wszak indyk z żurawiną to potrawa niemal klasyczna.
Dziś prezentuję przepis tak prosty, że aż smaczny.
Z góry przepraszam za zdjęcie, ale aparat jeszcze nie zmartwychwstał.

Potrzeba na dwie osoby:
1 kurzy cycek,
1 cebulka dymka,
łyżeczka ziół prowansalskich,
100 ml czerwonego, wytrawnego wina,
50 g żurawiny (użyłam suszonej, ale lepsza jest ta z konfitury,
gdyż suszoną trzeba na chwilę namoczyć we wrzątku)
pół łyż. czubrycy,
sól, pieprz,
200 g penne,
olej.

Przygotowanie:
1. Pierś umyć, pokroić w paski ok.1,5 cm. Zacząć smażyć.
2. Do kurczaka dodać drobno pokrojoną dymkę i przyprawy.
3. Gdy kurczak zarumieni się dodać wino i żurawinę. Dusić aż żurawina będzie bardzo miękka, a wino się nieco zredukuje.
4. Ugotować makaron wedle przepisu.
5. Kurczaka wysypać na makaron. Podawać z pozostałym winem. ;)

Przepis bierze udział w Święcie Żurawiny i zapewniam, że żurawina jeszcze się pojawi. ;]

Read More

jesienna pasta z awokado

                  Aura znowu atakuje moją odporność. Pora przejść do kontrataku, czyli czas na warzywa. 

Sałatka grecka już gotowa, a do tego nabrałam ochoty na pastę z awokado. Gdzieś kiedyś (wątpliwe to źródło, wiem ;)) przeczytałam, że awokado potrafi zwiększać przyswajalność witamin i  składników odżywczych z innych warzyw, gdy je się je wspólnie. "Przykładowo badania przeprowadzone przez Uniwersytet Stanowy Ohio wykazały, że jeśli pomidory zjada się wraz z awokado, organizm potrafi „wykrzesać” z nich 4 i pół razy więcej likopenu – antynowotworowego składnika znajdującego się czerwonych owocach". Zatem grzech nie skorzystać.

Proponuję odrobinę inną wersję pasty, z posmakiem owocowym. Gruszkę czuć tylko odrobinę, przez co pasta nie jest już taka oczywista. 

Potrzeba:

1 dojrzałe awokado,

pół gruszki, raczej twardej i nie deserowej,

łyżeczka soku z cytryny,

łyżka jogurtu greckiego,

1/4 czerwonej cebuli,

1/5 kostki sera typu feta,

sól, pieprz.

Przygotowanie:

1. Awokado obrać, usunąć pestkę i rozgnieść widelcem. Doprawić sokiem z cytryny, by zachowało kolor.

2. Cebulkę poszatkować. 

3. Gruszkę obrać i zetrzeć na tarce.

4. Wszystko połączyć, dodać pokruszony ser, jogurt i doprawić do smaku. Nie trzeba bać się pieprzu, gdyż podkreśli on smak awokado. 

5. Podawać z ulubionym pieczywem i innymi warzywami i owocami, pamiętając o zwiększonej przyswajalności składników. ;)

Read More

Blogowe inspiracje, czyli faszerowana dyniowa główka

        Jesień to dla mnie kolory, ulubione ubrania i rękawiczki, smaki przetworów, grzybów, a nade wszystko dyni. Już i zupę-krem zjadłam, plackami poprawiłam, a teraz pora na wypróbowanie czegoś nowego.
            Wędrówka po różnych blogach potrafi zainspirować. A zapiekanka w wydrążonej dyni mnie urzekła swą prostotą i wyglądem. Przepis oryginalny znajduje się na stronie: Smak chwili.
            Osobiście nie przepadam za soczewicą, a warzyw było mi w niej zbyt mało. Zatem zostawiam dynię i farsz robię po swojemu. Trochę prościej niż w oryginale. Sprawdzam zapasy w myśl: nie marnuję jedzenia i do dzieła.
        Ciekawa jestem, czy uda mi się przekonać lubego do owego warzywa. Może taka słoneczna, jesienna zapiekanka sobie z nim poradzi. Póki co uprażone pestki dyni idą na przystawkę.

Zapieczona dyniowa główka:

Skład: (na 2-3 osoby)

pół małej dyni,
woreczek ugotowanego, brązowego ryżu,
200g mielonego mięsa,
1 mała marchewka,
pół małej cukinii,
pół małej cebuli,
pół czerwonej papryki,
jeden mały pomidor,
1 jajo,
pół łyżeczki czubrycy,
pół łyżeczki mielonej,
słodkiej papryki,
szczypta pieprzu i soli,
2 łyż. startego sera.


  Przygotowanie:
1.Dynię wydrążyć, wyszorować skórkę i osolić w środku, następnie włożyć do piekarnika na 20 minut/ 200 stopni.
2. Marchewkę, paprykę i cukinię podsmażyć na maśle. Stopniowo dodawać mięso, cebulę i pomidora. Całość udusić.
3. Dodać przyprawy i ryż. Wymieszać.
4. Wbić jajko. Lekko podsmażyć jeszcze.
5. Wyjąć ostrożnie dynię z piekarnika. Wylać sok, który się w niej zgromadził.
6. Gotową masę wyłożyć do połówki dyni i zapiec kolejne 20 minut w 180/190 stopniach.
7. 3-5 minut przed końcem pieczenia posypać serem.


 Przepis bierze udział w akcji: Festiwal Dyni 2012
 

Read More